De gewone doosschildpad

De gewone doosschildpad

De gewone doosschildpad is een moerasschildpad uit Noord-Amerika.

De wetenschappelijke naam van de gewone doosschildpad is Terrapene carolina. De gewone doosschildpad blijft maar klein. Hij wordt maar 15 tot 20 centimeter lang. Mannetjes worden iets groter dan de vrouwtjes. Bij veel schildpadden is dit andersom. De gewone doosschildpad wordt ook wel carolina doosschildpad genoemd. De gewone doosschildpad komt voor in de landen Mexico en de Verenigde Staten. Alleen in de delen die aan de kust liggen. De gewone doosschildpad heeft ook in Canada geleefd, maar is daar waarschijnlijk in 1500 al uitgestorven. De gewone doosschildpad kan in ongeveer elk gebied leven. In tegenstelling tot andere schildpadden houdt de gewone doosschildpad het op het land wel goed uit. In de zomer is de gewone doosschildpad alleen maar actief in de ochtend. Als het later op de dag warmer wordt schuilt hij in kuilen, spleten of onder stukken hout. Ook houdt de gewone doosschildpad een winterslaap in een zelfgegraven hol. Het menu van de gewone doosschildpad bestaat uit heel veel insecten, hagedissen, kreeftachtigen, salamanders, kleinere schildpadden, slangen, spinnen, vissen en zelfs eieren van andere reptielen, maar ook plantendelen voor de afwisseling. Groot menu voor zo’n klein beestje.

De gewone doosschildpad leeft ook in de Appalachen op 1300 meter hoogte. Dit kan omdat hij een systeem heeft om zijn lichaamstemperatuur op peil te houden. Dit heet met een moeilijk woord thermoregulatie. Als de thermoregulatie er toch even niet in slaagt om de lichaamstemperatuur goed te houden, zoekt de doosschildpad gewoon water op om af te koelen.

De naam doosschildpad heeft helemaal niks te maken met de kartonnen doos die iedereen wel kent. Alle doosschildpadden hebben een superslimme verdediging. Ze kunnen hun schild helemaal dichtklappen. Dit kan door een mechanisme in het schild. Als het schild dicht is, komt niets of niemand er meer in.

Reageren is niet mogelijk.